tensión

tensión

(< lat tensĭōne)

  1. s f

    Acción e efecto de tensar.

  2. [FÍS]
    1. s f

      Integral de liña do vector intensidade de campo entre dous puntos dun campo eléctrico a través dun camiño determinado. Equivale á diferenza de potencial entre os dous puntos e representa o traballo efectuado por unha carga unitaria ao trasladarse dun punto a outro. A unidade de medida é o volt.

    2. alta tensión

      Tensión superior a 250 V, que está destinada ao transporte de enerxía eléctrica a través de liñas de alta tensión.

    3. baixa tensión

      Tensión inferior a 250 V que está destinada á distribución de enerxía eléctrica a particulares.

    1. s f [FÍS]

      Presión que exerce un líquido ou un gas.

    2. tensión de vapor [FÍS]

      Presión que manifesta o vapor saturado dunha substancia en equilibrio coa fase líquida nun recinto pechado.

    3. tensión de vapor de auga [METEOR]

      Presión parcial que exerce o vapor de auga contido na atmosfera. O seu valor pode aumentar ata un límite (tensión máxima ou saturante) a partir do que o vapor de auga se condensa ata que o volume da porción que queda en forma gasosa non excede o que é compatible coa tensión saturante.

    4. tensión superficial [FÍS]

      Manifestación das forzas de cohesión moleculares dunha substancia líquida ou en disolución, na superficie de separación con outro medio, que tende a conferirlle a forma de mínima enerxía potencial.

  3. [FISIOL]
    1. s f

      Presión que exerce un líquido ou un gas dentro do corpo.

    2. s f

      Resistencia que ofrecen as paredes dun recipiente á presión dun líquido ou dun gas que contén.

    3. tensión arterial

      Resistencia que ofrecen as paredes das arterias que é proporcional á intensidade do fluxo sanguíneo.

    4. tensión intraocular

      Presión dos líquidos ou humores do ollo contra as membranas deste, producida pola continua reno­vación de líquidos no interior do ollo.

    5. tensión muscular

      Tonicidade muscular.

    6. tensión sanguínea

      Presión que exerce o sangue nas paredes dos vasos, dependente da forza do corazón, da elasticidade dos vasos, da resistencia capilar e do volume e a viscosidade do sangue circulante.

  4. s f [LING]

    Calidade das articulacións tónicas que distingue o momento articulatorio culminante, entre a intensión e a distensión, nunha palabra, nunha sílaba ou nun fonema.

  5. [TECNOL]
    1. s f

      Estado do corpo que experimenta as forzas que o manteñen tenso ou lle impiden contraerse.

    2. s f

      Resultado das forzas elásticas que, na masa dun corpo, equilibran os esforzos externos que tenden a alongalo.

    3. tensión interna

      Conxunto de esforzos, que se anulan mutuamente, existentes no interior dun metal, que se produce como resultado de determinados tratamentos térmicos ou mecánicos.

  6. s f

    Desacordo nas relacións entre persoas ou grupos.

  7. s f

    Estado mental de inquietude motivado pola presenza de estímulos de intensidade moi alta.

Palabras veciñas

tensímetro | tensioactivo -va | tensiómetro | tensión | tenso -sa | tensor -ra | tensorial