teocentrismo

(< teo- + centro + -ismo)

s m [RELIX/FILOS/POLÍT]

Doutrina, concepción ou actitude existencial que se caracteriza polo feito de que Deus ou o divino son considerados como centro de toda a realidade, que debe ser ordenada en calquera dos seus ámbitos ou aspectos concretos en relación con este centro.