timbre

Selo que estampa o estado no papel onde se estenden documentos públicos e privados que se refiren a actos de comercio, xudiciais ou administrativos, e que indica a cantidade que se ten que pagar ao fisco en concepto de dereitos. Creado en 1637 por Filipe IV de Castela, a lei tributaria española de 1963 impúxoa como medio de recadación de ingresos públicos e de realización de prezo de certos servizos públicos ou exaccións.

Póliza ou selo dun certificado.

Renda do tesouro público constituída polo importe dos timbres, selos, papel selado e outras imposicións que gravan a emisión, o uso e a circulación de certos documentos.

Calidade dun son que permite distinguilo doutros que teñen idéntica altura e intensidade.

Trazo fonolóxico que caracteriza a calidade das emisións fonemáticas. Depende tanto da frecuencia fundamental como dos harmónicos particulares que entran na composición de toda onda composta. Este trazo serve para distinguir, por exemplo, [a] de [e].

Calidade de son anfórico de ton elevado e tamén dos ruídos do corazón en caso de hipertrofia cardíaca.

Alteración do timbre natural da voz por resonancia do son na parte posterior das fosas nasais.