2 titular

2 titular

(

  1. v t

    Pór título a algo.

    Ex: Os nenos titularon o conto cun neoloxismo.

  2. v t [QUÍM]

    Valorar unha disolución.

  3. v pron

    Levar por título.

    Ex: Ese libro titúlase “Sempre en Galiza”.

  4. v pron

    Obter alguén un título académico, deportivo ou nobiliario.

    Ex: Titulouse o día do seu aniversario.

Palabras veciñas

titulación | titulado -da | 1 titular | 2 titular | titularidade | titulatura | titulización
Conxugar
VERBO 2 titular
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
titulo
titulas
titula
titulamos
titulades
titulan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
titulaba
titulabas
titulaba
titulabamos
titulabades
titulaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
titulei
titulaches
titulou
titulamos
titulastes
titularon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
titulara
titularas
titulara
titularamos
titularades
titularan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
titularei
titularás
titulará
titularemos
titularedes
titularán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
titularía
titularías
titularía
titulariamos
titulariades
titularían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
titule
titules
titule
titulemos
tituledes
titulen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
titulase
titulases
titulase
titulasemos
titulasedes
titulasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
titular
titulares
titular
titularmos
titulardes
titularen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
titula
-
-
titulade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
titular
titulares
titular
titularmos
titulardes
titularen
Xerundio titulando
Participio titulado
titulada
titulados
tituladas