toller

(< lat tollĕre ‘quitar’)

v t
Privar a unha persoa de movemento ou deixala impedida dalgún modo.

Ex: Tolleuno aquel accidente.
Sinónimos: eivar.
v t
Poñer unha cousa en mal estado, principalmente unha planta.

Ex: O temporal tolleu os tomates.
v pron
Perder alguén o uso e o movemento do corpo ou dun dos seus membros.

Ex: Tolleuse por culpa dos esforzos.
v pron
Pórse en mal estado, especialmente unha planta.

Ex: Tolléronse todas as mazás da árbore.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO toller

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tollo
tolles
tolle
tollemos
tolledes
tollen

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tollía
tollías
tollía
tolliamos
tolliades
tollían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tollín
tolliches
tolleu
tollemos
tollestes
tolleron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tollera
tolleras
tollera
tolleramos
tollerades
tolleran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tollerei
tollerás
tollerá
tolleremos
tolleredes
tollerán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tollería
tollerías
tollería
tolleriamos
tolleriades
tollerían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tolla
tollas
tolla
tollamos
tollades
tollan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tollese
tolleses
tollese
tollesemos
tollesedes
tollesen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles toller
tolleres
toller
tollermos
tollerdes
tolleren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
tolle
-
-
tollede
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles toller
tolleres
toller
tollermos
tollerdes
tolleren

Xerundio tollendo

Participio tollido/tolleito
tollida/tolleita
tollidos/tolleitos
tollidas/tolleitas