tratar
(< lat tractāre)
-
v t
Ter como asunto ou tema.
Ex: Trataron o tema da emigración. OBS: Pode empregarse seguido da preposición de ou sobre. Ex: O traballo trataba sobre animais mariños.
-
v t
Someter unha substancia á acción dalgún axente.
Ex: Tratou a mancha con disolvente.
-
v t
Aplicar a un enfermo ou a unha enfermidade un determinado remedio ou tratamento.
Ex: Tratou a infección con antibióticos.
-
v t
Ter amizade ou trato con alguén.
Ex: Trata esa rapaza desde pequeno.
-
v t
Dar a alguén algún tratamento ou título de cortesía.
-
v t
Proceder dunha maneira determinada en relación a algo ou a alguén.
Ex: Trata as cousas con coidado. Trata ben a sogra.
-
v i
Tentar conseguir ou realizar algo. OBS: Emprégase seguido da preposición de.
Ex: Trata de chamar a túa nai.
-
v i
Ter trato.
-
v i
Comerciar con algunha mercadoría.
Ex: Trata con peixe.
-
v pron
Relacionarse con alguén.
-
v pron
Constituír o que se quere conseguir, o obxectivo ou a cousa a realizar.
Ex: Trátase de facer todo ben.
Palabras veciñas
Tratado de Amsterdam | tratamento | tratante | tratar | trato | Traube, Ludwig | Traube, LudwigIndicativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles trato
tratas
trata
tratamos
tratades
tratan
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles trataba
tratabas
trataba
tratabamos
tratabades
trataban
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tratei
trataches
tratou
tratamos
tratastes
trataron
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tratara
trataras
tratara
trataramos
tratarades
trataran
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tratarei
tratarás
tratará
trataremos
trataredes
tratarán
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles trataría
tratarías
trataría
tratariamos
tratariades
tratarían
Subxuntivo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles trate
trates
trate
tratemos
tratedes
traten
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tratase
tratases
tratase
tratasemos
tratasedes
tratasen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tratar
tratares
tratar
tratarmos
tratardes
trataren
Imperativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
trata
-
-
tratade
-
Formas nominais
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles tratar
tratares
tratar
tratarmos
tratardes
trataren
tratada
tratados
tratadas