uso

1. 1. s m

      Acción de usar unha cousa.

   2. uso lingüístico [LING]

      Utilización habitual que os falantes fan da súa lingua.

2. s m

   Finalidade ou función dunha cousa.

3. s m

   1. Acción de facer algo habitualmente.

   2. Maneira de obrar que é característica dunha persoa, dun grupo, dun tempo ou dun país, e que co tempo dá lugar ao costume.

4. [DER]
   1. s m

      Forma do dereito consuetudinario inicial do costume, que adoita convivir como supletorio con algunhas leis escritas. Diferénciase do costume porque non se impón de xeito imperativo. Constitúe unha boa fonte de interpretación xurídica e a lei recoñécelle a súa vixencia cando falta unha norma legal exacta aplicable a un punto controvertido.

   2. dereito de uso

      Dereito real, intransferible e non embargable, derivado do uso, de servirse dunha cousa allea e de percibir dela a parte dos froitos necesarios para satisfacer as necesidades do usuario e da súa familia. Equivale, aínda que de xeito reducido, ao usufruto.

   3. uso indebido

      Categoría xurídica referida a diversos delitos sancionados polo dereito, que consiste na utilización pública e indebida de uniformes, vestidos, insignias ou condecoracións propias de cargos que non se exercen ou de estados diversos de quen os usa. Na mesma categoría xurídica inclúense os delitos de uso de documentos falsos.

Refráns

• En cada terra, seu uso; en cada casa, o costume que se puxo.
• Na usaxe sempre hai algo de señoriaxe.
• O que se usa non se escusa.
• O uso trae abuso.
• Pola usaxe non vén ningunha aldraxe.
• Por non perder o uso, leva a roca o fuso.
• Usa é serás mestre.