vexame

vexame

(< lat vexāmen)

  1. s m

    vexación.

  2. s m [LIT]

    Comentario crítico das poesías e dos poetas que concorrían aos certames que acompañaba o veredito público; foi moi frecuente sobre todo na época barroca. Tiña en xeral un ton lixeiro e humorístico.