vilán -lá

Labrego, sobre todo de condición libre, habitante das villae ou localidades rurais durante a Idade Media. Constituíron unha clase social de pequenos propietarios rurais que, ao poder ter e equipar un cabalo, accederon á pequena nobreza e formaron a cabalaría vilá, primeiro no condado de Castela (s X) e, na Baixa Idade Media, en León, Portugal, Navarra e Aragón. Ao asentarse o proceso de señorialización da terra, a significación deste termo ampliouse e pasou a designar labrego en xeral.

Que ou quen se caracterica pola súa ruindade e maldade.