xustificar

(

v t
Probar a inocencia de alguén.

Ex: Xustificou o seu pai con vigor.
v t
Converter algo en lexítimo ou xusto.

Ex: O esforzo xustificaba o premio.
v t
Probar que algo é certo con probas e documentos.

Ex: Xustificou os gastos da empresa.
v t
Axustar as liñas dun escrito.

Ex: Xustificou o texto antes de imprimilo.
v pron
Probar alguén a súa inocencia ou lexitimar a súa actuación.

Ex: Xustifícase ante todos.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO xustificar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles xustifico
xustificas
xustifica
xustificamos
xustificades
xustifican

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles xustificaba
xustificabas
xustificaba
xustificabamos
xustificabades
xustificaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles xustifiquei
xustificaches
xustificou
xustificamos
xustificastes
xustificaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles xustificara
xustificaras
xustificara
xustificaramos
xustificarades
xustificaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles xustificarei
xustificarás
xustificará
xustificaremos
xustificaredes
xustificarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles xustificaría
xustificarías
xustificaría
xustificariamos
xustificariades
xustificarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles xustifique
xustifiques
xustifique
xustifiquemos
xustifiquedes
xustifiquen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles xustificase
xustificases
xustificase
xustificasemos
xustificasedes
xustificasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles xustificar
xustificares
xustificar
xustificarmos
xustificardes
xustificaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
xustifica
-
-
xustificade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles xustificar
xustificares
xustificar
xustificarmos
xustificardes
xustificaren

Xerundio xustificando

Participio xustificado
xustificada
xustificados
xustificadas