1 fiel
1 fiel
(< lat fĭdēle, de fĭde ‘fe’)
-
adx
Antónimos:
infiel.
-
Que ten ou garda lealdade, sen faltar ao prometido ou ao debido a alguén ou a algo.
Ex: Sempre lle foi fiel ao seu home. Ten unha fiel colaboradora nas súas investigacións. A pesar das presións que recibiu continuou sendo fiel ao seu modo de pensar.
Sinónimos: leal. Antónimos: infiel. -
Aplícase ao animal que demostra apego e obediencia polo seu amo.
Ex: O can está considerado como un dos animais máis fieis.
Antónimos: infiel.
-
-
adx
Que se corresponde con exactitude coa realidade.
Ex: Fixo unha fiel descrición dos feitos acaecidos.
-
adx e s
[RELIX]
Que ou quen segue ou practica unha determinada relixión. OBS: Normalmente, emprégase en plural.
Ex: Os fieis oraban diante dunha estatua de Buda.
Antónimos: infiel. Confrontacións: crente.