finta

finta

(< ital finta ‘finximento’)

  1. s f [DEP]

    Xesto ou movemento evasivo que un xogador fai coa intención de descolocar o contrario que o marca.

  2. s f [DEP]

    Golpe simulado do boxeo que ten por obxectivo abrir a defensa do contrario.

  3. s f [DEP]

    Movemento de esgrima executado co corpo ou coa arma para enganar o contrario e poder tocalo cun segundo movemento cando este intenta parar o falso.

    Confrontacións: caneo, drible.

Palabras veciñas

Fins | Finsen, Niels Ryberg | Finsteraarhorn | finta | fintar | finura | finxideira