fon(o)-
fon(o)-
(< gr ϕωνή ‘voz’)
pref e suf
Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘son’, ‘voz’.
Ex: foniatra, fonocardiografía. OBS: Tamén se emprega como sufixo coas formas -fonía, e, con variación de xénero, -fono, -fona. Ex: cuadrifonía, francófona, micrófono.
Citas
- cuadrifonía, francófona, micrófono
- foniatra, fonocardiografía. OBS: Tamén se emprega como sufixo coas formas -fonía, e, con variación de xénero, -fono, -fona.