monótono -na

(< lat monotŏnu < gr μονὁτονοV)

adx
1. Que ten sempre o mesmo ton pouco variado.
  
  Ex: A súa conversa é moi monótona.
2. Que cansa pola súa uniformidade e pola repetición das mesmas cousas.
  
  Ex: As clases dese profesor cansan moito porque ten unha voz moi monótona.
adx [MAT]
1. Relativo á aplicación entre dous conxuntos ordenados que crecen ou decrecen. A estrita monotonía refírese ao caso de estrito crecemento ou decrecemento.
2. Aplícase a unha sucesión de números ou de funcións que crecen ou decrecen.

Palabras veciñas