xasmín

xasmín

(< ár hispánico yas[a]mín< ár clásico yāsamīn)

  1. s m [PLANTA]
    1. Nome común que reciben os arbustos do xénero Jasminum.

    2. Flor destes arbustos.

  2. xasmín amarelo [PLANTA]

    Planta arbustiva de entre 30 e 150 cm de altura, con follas perennes con tres folíolos e dispostas alternas ao longo do talo; as flores, amarelas, teñen o cálice campaniforme, e son pentalobuladas; o froito é de tipo baga, globoso e de cor negra brillante. Florece entre maio e xuño en zonas de matorral ou en bosques non moi espesos, e tamén se cultiva como planta ornamental. Distribúese por Asia Menor e pola Europa mediterránea; en España está por case toda a rexión, e en Galicia só aparece no SE.

  3. xasmín branco/común [PLANTA]

    Planta arbustiva de ata 10 cm de altura, con follas pinnadas e opostas ao longo do talo, flores en cimas terminais, de cor branca con algunhas manchas purpúreas por fóra e de cálice acampanado e froito de tipo baga, de cor negra e brillante. Florece entre maio e novembro, e é moi cultivada como planta ornamental ou para aproveitar o seu perfume. Orixinaria do SO de Asia, na Península Ibérica só existe como planta cultivada.

Palabras veciñas

xartelo | xarxa | xasca | xasmín | Xasón | xaspe | xaspeado -da