badil

1. s m [ETN]

   Pa de pequeno tamaño que se emprega para remexer e recoller as brasas da cheminea e dos braseiros.

   Ex: O badil está cheo de ferruxe.

2. s m [ETN]

   Pao que se coloca de forma vertical na parte dianteira do carro, evitando a súa caída para poder mantelo erguido.

   Ex: Cando saques os bois ponlle o badil ó carro.

Frases feitas

• Levar co badil nos lomedros. Saír mal parado dun asunto.