knock-out*
knock-out*
Nome científico:
[K O]
-
adx
Aplícase ao boxeador que está fóra de combate.
-
adx
Aplícase á persoa que está moi impresionada ou atordada.
Ex: A noticia deixouno knock-out.
-
[DEP]
-
s
m
Situación que se produce en boxeo cando un púxil que caeu por efecto dun golpe regulamentario non é capaz de se erguer antes de dez segundos, sendo declarado vencedor o opoñente.
-
knock-out técnico
Situación que se produce en boxeo cando, a xuízo do árbitro, un dos contendentes é declarado en inferioridade manifesta, e o outro vencedor.
-
s
m