asentado -da
(< asentar)
-
p reg
de asentar.
-
adx
Que está colocado de maneira que queda fixo e seguro.
Ex: A mesa xa non se move, quedou ben asentada.
-
adx
Que está apoiado nunha superficie que o sostén.
Ex: A muralla está asentada sobre uns terreos pouco firmes.
-
adx
Que foi posto por escrito, anotado ou rexistrado.
Ex: O fillo quedou asentado no rexistro de Ourense.
-
adx
Que presenta un gume suavizado.
Ex: As tesoiras das costureiras son moi asentadas para poder cortar con facilidade.
-
adx
Que está fundamentado noutra cousa.
Ex: Os experimentos ratificaron que a súa teoría estaba ben asentada.
-
adx
Que é sosegado ou prudente e obra con fundamento.
Ex: É un home moi asentado, non fai nada sen o pensar ben.
Sinónimos: cabal. -
adx
Dise do edificio ben formado e que ten bos alicerces.
Ex: Os terremotos afectan menos as construcións ben asentadas.
-
adx
Que está claro, especialmente aplicado á bebida que presenta no seu fondo o pouso.
Ex: O taberneiro serviunos un viño asentado pero aínda así sabía a pouso.
-
adx
Que acae ben ao corpo.
Ex: É unha modista moi boa sempre fai unha roupa moi ben asentada.
-
adx
Que quedou a vivir nun sitio.
Ex: Leva asentada nesa cidade vinte anos.
-
s
f
Tempo que pasa mentres alguén está sentado.
Ex: Na excursión aproveitamos a asentada para xantar.
Frases feitas
-
Dunha/nunha asentada. Dunha soa vez, sen interrupcións. Ex: Fixen o traballo para clase nunha asentada.