abecé

(< a, b, c)

s m [ESCR]
Forma substantivada de ABC utilizada para designar habitualmente o alfabeto.

Ex: O meu fillo xa está aprendendo o abecé.
s m
A serie das letras na orde establecida.
s m
1. As nocións básicas que se deben coñecer dunha ciencia ou arte para achegarse a ela.
  
  Ex: Descoñece o abecé da pintura e crese un eminente artista.
2. O máis doado e elemental de calquera coñecemento.
  
  Ex: As operacións de adición e subtracción forman parte do abecé das matemáticas.

Palabras veciñas