aburar

(< lat burere)

v t
Estar algo moi quente ou queimado.

Ex: Esta mañá non se pode vender pan fresco porque os panadeiros aburárono.
Sinónimos: abrasar, queimar.
v t
Provocar dor unha queimadura ou ferida.

Ex: Cada vez abúrame máis este corte, teño que volver á médica.
Confrontacións: doer.
v t
Causar molestia a alguén ata facerlle perder a paciencia.

Ex: Estame aburando esta sufucante calor, xa podía vir a chuvia.
Confrontacións: amolar, anoxar, enfastiar, fartar.
v t
Forzar a alguén a que vaia máis rápido.

Ex: Non o abures que se atrapalla todo.
Sinónimos: apresurar, apurar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO aburar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aburo
aburas
abura
aburamos
aburades
aburan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aburaba
aburabas
aburaba
aburabamos
aburabades
aburaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aburei
aburaches
aburou
aburamos
aburastes
aburaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aburara
aburaras
aburara
aburaramos
aburarades
aburaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aburarei
aburarás
aburará
aburaremos
aburaredes
aburarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aburaría
aburarías
aburaría
aburariamos
aburariades
aburarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abure
abures
abure
aburemos
aburedes
aburen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aburase
aburases
aburase
aburasemos
aburasedes
aburasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aburar
aburares
aburar
aburarmos
aburardes
aburaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
abura
-
-
aburade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aburar
aburares
aburar
aburarmos
aburardes
aburaren

Xerundio aburando

Participio aburado
aburada
aburados
aburadas