acolleito -ta

1. p irreg m [INST/DER]

   de acoller.

   Ex: Non tivo un bo acollemento por parte da súa familia ó saír do cárcere.

2. Institución de protección de menores desamparados na que a acollida pode ser simple ou preadoptiva. O acollemento simple é instituído por situacións de abandono nas que sexa posible o reintegro futuro na familia de orixe, mentres que o acollemento preadoptivo é un paso previo a un período de proba para a adopción. Considérase que o menor está desamparado cando faltan as persoas ás que por lei lles corresponde exercer as funcións de garda ou cando estas están imposibilitadas para exercelas ou en situación de facelo con perigo para o menor. A asunción das funcións de titoría implica a suspensión da patria potestade ou da tutela ordinaria durante o tempo de aplicación da medida.

Citas

• Non tivo un bo acollemento por parte da súa familia ao saír do cárcere.

Frases feitas

• Pórse ao acolleito. Protexerse ou resgardarse. Ex: Tiveron que pórse ao acolleito da forte treboada que caía. SIN: Pórse a cuberto.