adiaforismo
adiaforismo
(< gr ἀ ‘sen’ + διάϕορος‘diferente’ + -ισμός ‘doutrina, adhesión’)
s
m
[FILOS]
Doutrina estoica que consideraba que aqueles accidentes alleos ao individuo (riqueza, pracer, etc) son moralmente indiferentes, as únicas excepcións a esta concepción moral eran o vicio e a virtude.