adxectivo -va

Categoría gramatical que, dentro dunha oración e nun conxunto nominal, ten como función ordinaria complementar un substantivo. Os gramáticos greco-latinos non facían distinción entre substantivo e adxectivo, ambos constituían a categoría do nome ὅνομα - nomen. Durante a Idade Media introduciuse a distinción entre nomen substantivum e nomen adiectivum. Girard (1774) e Bodmer (1768) iniciaron a consideración do adxectivo como categoría independente. Aplicado á cousa designada polo substantivo que completa, expresa unha calidade, ou ben determina ou limita a extensión deste substantivo: precisa cunha nota a significación do substantivo e caracterízase pola súa dependencia respecto deste. Segundo como o adxectivo complete o substantivo, pódense clasificar en dous grupos esenciais: adxectivos cualificativos, que expresan a calidade do nome ao que se refiren -e, ao mesmo tempo determínano-, calidade que pode ser intrínseca ao substantivo (un coche vermello), pode referirse á situación do substantivo (o propio día), ou ben pode facer referencia a un comportamento do substantivo (unha muller temerosa); e adxectivos determinativos ou pronominais (a calidade adxectival destes é moi dubidosa), que limitan a extensión do nome, sen calificalo, pero engadíndolle diversas notas (este neno, o meu pai). Hai unha diferenza semántica entre adxectivo cualificativo e determinativo: o primeiro achega unha materia nova no enunciado onde se atopa; o determinativo só sitúa o substantivo en relación co espacio, coa persoa ou co tempo. O adxectivo determinativo pode ser demostrativo, posesivo, interrogativo, relativo, numeral, cuantificador e indefinido. O adxectivo ten como accidentes o xénero, o número e o grao (este último propio unicamente dos cualificativos).

Palabra que acompaña ao nome para expresar algunha calidade da persoa ou cousa designada.

Aquel que denota comparación.

Aquel que non cualifica o nome.

Aquel que significa número.

Aquel numeral que expresa a idea de orde ou sucesión.

Aquel de significación absoluta ou simple, a diferencia do comparativo e superlativo.

Participio en función adxectiva, que non perdeu totalmente a súa natureza verbal.

Aquel que designa a xente, nación ou patria das persoas.

O que designa o sumo grao da calidade que con el se expresa.

Aquel que asigna o grao máximo ou mínimo da calidade a unha ou varias persoas ou cousas en relación coas demais dun conxunto determinado.

Adxectivo.