aliteración

Repetición, pretendida ou non, dos mesmos sons, a miúdo ao comezo de dúas ou máis palabras consecutivas ou situadas en curtos intervalos máis ou menos regulares. A aliteración como procedemento musical primitivo do que o poeta se serve para manter a atención do auditorio, aparece xa na literatura grega e, sobre todo, na latina. Na poesía xermánica e escandinava constitúe un dos elementos básicos da métrica, que herdan as linguas anglosaxonas. Tamén se atopa na prosa e nos aforismos.