aludir

(< lat alludĕre)

v t
Nun discurso escrito ou semellante falar dos feitos ou das opinións dunha persoa, especialmente de forma indirecta, pos suxestión, sen mención expresa.

Ex: Aludiu os seus pais e amigos no momento do brinde.
v i
Facer referencia a unha persoa ou cousa sen mencionala ou sen deterse moito nela.

Ex: Comezou falando de si mesmo pero logo aludiu tamén ós problemas da súa empresa.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO aludir

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aludo
aludes
alude
aludimos
aludides
aluden

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aludía
aludías
aludía
aludiamos
aludiades
aludían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aludín
aludiches
aludiu
aludimos
aludistes
aludiron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aludira
aludiras
aludira
aludiramos
aludirades
aludiran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aludirei
aludirás
aludirá
aludiremos
aludiredes
aludirán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aludiría
aludirías
aludiría
aludiriamos
aludiriades
aludirían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aluda
aludas
aluda
aludamos
aludades
aludan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aludise
aludises
aludise
aludisemos
aludisedes
aludisen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aludir
aludires
aludir
aludirmos
aludirdes
aludiren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
alude
-
-
aludide
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aludir
aludires
aludir
aludirmos
aludirdes
aludiren

Xerundio aludindo

Participio aludido
aludida
aludidos
aludidas