Amable/Amabilia

Nome procedente do adxectivo latino amabilis, xa daquela nome propio, co sentido aínda evidente de ‘digno que o amen’. A forma feminina realmente significaba ‘cousas merecedoras de amor’ e é un dos moitos casos do neutro en plural convertido en feminino singular por mor da súa terminación en -a asociada a este xénero igual que marabilla