amainar

(< lat mediānu)

v i
Baixar ou recoller en todo ou en parte as velas dun barco.
v i
Perder intensidade o vento, a calor, unha tempestade, a choiva ou calquera fenómeno meteorolóxico.

Ex: Amaionou o temporal e os mariñeiros puideron saír de pesca.
Sinónimos: acalmar, afrouxar, ceder, diminuír, minguar.
v i
Remitir unha doenza, unha dor, a febre e outros problemas físicos ou psicolóxicos.

Ex: Puido ir á praia en canto lle amainou a febre.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO amainar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amaino
amainas
amaina
amainamos
amainades
amainan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amainaba
amainabas
amainaba
amainabamos
amainabades
amainaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amainei
amainaches
amainou
amainamos
amainastes
amainaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amainara
amainaras
amainara
amainaramos
amainarades
amainaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amainarei
amainarás
amainará
amainaremos
amainaredes
amainarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amainaría
amainarías
amainaría
amainariamos
amainariades
amainarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amaine
amaines
amaine
amainemos
amainedes
amainen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amainase
amainases
amainase
amainasemos
amainasedes
amainasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amainar
amainares
amainar
amainarmos
amainardes
amainaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
amaina
-
-
amainade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amainar
amainares
amainar
amainarmos
amainardes
amainaren

Xerundio amainando

Participio amainado
amainada
amainados
amainadas