anemia

Situación patolóxica común a moitas enfermidades na que normalmente se constata unha diminución do número de eritrocitos, da cantidade da hemoglobina ou do valor do hematocrito. En xeral acéptase que hai anemia cando a concentración de hemoglobina é inferior a 14 g/dl no home e a 12 g/dl na muller. Dende un punto de vista clínico, as anemias poden ser agudas ou crónicas. A anemia aguda preséntase sobre todo en casos de hemorraxias e de hemólises intensas e pode provocar unha conmoción e mesmo a morte do paciente se non se toman medidas de urxencia. Segundo a súa patoxenia, as anemias poden clasificarse en rexenerativas ou de causa periférica (non relacionadas coa médula) e non rexenerativas ou de causa central (na médula). No que atinxe ás anemias rexenerativas, as anemias hemorráxicas poden producirse por unha hemorraxia aguda ou un segregamento de sangue no interior do organismo, por hemosiderose pulmonar idiopática ou por outras hemorraxias pulmonares; as anemias hemolíticas por unha destrución excesiva dos eritrocitos debido a causas corpusculares cando a hemólise se debe a defectos conxénitos dalgún dos compoñentes do eritrocito como da membrana (esferocitose), da hemoglobina (anemias drepanocíticas e talasémicas) ou de enzimas, ou ben motivado a causas extracorpusculares. Neste caso a hemólise prodúcese pola acción de diversos axentes químicos ou físicos sobre o eritrocito, como anticorpos (anemia por incompatibilidade Rh e AB0, postransfusional, autoinmune), tóxicos, infeccións (paludismo), efectos mecánicos dos vasos sanguíneos sobre o eritrocito e outras. As anemias non rexenerativas poden subdividirse en: anemias aplásticas, nas que existe un déficit de hemopoiese relacionado con infeccións, radiacións, fármacos ou por causa descoñecida; refractarias, nas que se observa unha displasia de causa descoñecida das células hemopoiéticas e rebelde ao tratamento, de orixe conxénita ou adquirida; por destrución de células hemopoiéticas, nas que se produce unha invasión da médula polos cánceres ou un aumento do tecido fibroso (mielofibrose); por produción insuficiente de eritroproteína, como acontece nas enfermidades renais crónicas e o hipotiroidismo; por trastorno na maduración dos eritroblastos, en casos de déficit da vitamina B12 (anemia perniciosa ou enfermidade de Biermer), déficit de ácido fólico e déficit ou mala utilización de ferro (anemias ferropénicas, sideroblásticas e as chamadas anemias das enfermidades crónicas).