antepoñer

(< lat anteponĕre)

v t e pron
Poñer antes ou diante.

Ex: Antepuxo a data á carta que comezou a escribir. O pronome, nalgúns casos, pode antepoñerse ó verbo, por exemplo: Non me quixo contar a verdade.
v t
Prefirir ou dar máis importancia a unha cousa cá outra.

Ex: Antepuxo a obriga ó antollo.
Confrontacións: sobrepoñer.
v pron
Outorgar prioridade ou preferencia dunha cousa sobre outra.

Ex: As súas ordes antepóñense ás dos seus superiores.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO antepoñer

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles antepoño
antepós
antepón
antepoñemos
antepoñedes
antepoñen

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles antepoñía
antepoñías
antepoñía
antepoñiamos
antepoñiades
antepoñían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles antepuxen
antepuxeches
antepuxo
antepuxemos
antepuxestes
antepuxeron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles antepuxera
antepuxeras
antepuxera
antepuxeramos
antepuxerades
antepuxeran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles antepoñerei
antepoñerás
antepoñerá
antepoñeremos
antepoñeredes
antepoñerán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles antepoñería
antepoñerías
antepoñería
antepoñeriamos
antepoñeriades
antepoñerían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles antepoña
antepoñas
antepoña
antepoñamos
antepoñades
antepoñan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles antepuxese
antepuxeses
antepuxese
antepuxesemos
antepuxesedes
antepuxesen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles antepuxer
antepuxeres
antepuxer
antepuxermos
antepuxerdes
antepuxeren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
antepón
-
-
antepoñede
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles antepoñer
antepoñeres
antepoñer
antepoñermos
antepoñerdes
antepoñeren

Xerundio antepoñendo

Participio anteposto
anteposta
antepostos
antepostas