aparellado -da

1. p reg

   de aparellar.

2. adx [LING]

   Dise do fonema que pertence a unha serie correlativa de oposición fonolóxica bilateral, como por exemplo longo/curto, xordo/sonoro (p/b), oclusivo/fricativo (p/f), etc.

Frases feitas

• Ser máis burro ca os que andan aparellados. Ser aparvado.