arevaco -ca

Individuo dun pobo celtibérico prerromano establecido cara ao final do s IV a C na alta conca do Douro. Entre as súas cidades destacaron Numantia (Garray), Termantia (preto de Montejo de Liceras), Clunia (Coruña do Conde), Segontia (Sigüenza), Uxama (Osma), Veluka (Calatañazor), Aregrada (Ágreda), Segobriga (Segovia) e outras aínda non localizadas. Os seus asentamentos adoitaban estar murados. Considerados como o grupo extremo dos vacceos, parece que os celtíberos xurdiron deles. A súa cultura, coñecida polos achados de Numancia, recibiu influencias ibéricas. O seu réxime socioeconómico era predominantemente gandeiro. Explotaron o ferro do Moncayo. O seu primeiro contacto documentado cos romanos produciuse arredor do 195 a C, cando Catón pretendeu o seu sometemento. A partir do 153 a C participaron na guerra celtíbera contra Roma, na que destacou o sitio e toma de Numancia (133 a C). Partidarios de Sertorio durante as guerras civís de Roma (80-72 a C), foron vencidos por Pompeio.