argüír

(

v t
Deducir razoadamente.

Ex: Polas probas arguíron que fora obra túa.
Sinónimos: concluír, inducir.
v t
Dar razóns a favor ou en contra dunha opinión, dunha proposición, dunha medida.

Ex: O goberno argüíu a equiparación con Europa para xustificar a suba dos prezos.
Sinónimos: aducir, alegar, argumentar.
v i
Expor razóns a favor ou en contra de algo para soster unha opinión fronte á doutra persoa.

Ex: Cada un argüía sobre a conveniencia dos seus proxectos.
Sinónimos: discutir.
v i
Ser algunha cousa argumento en favor ou en contra dun razoamento.

Ex: Os feitos arguíron a tese da acusación.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO argüír

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles argúo
argúes
argúe
argüímos
argüídes
argúen

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles argüía
argüías
argüía
argüïamos
argüïades
argüían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles argüín
argüíches
argüíu
argüímos
argüístes
argüíron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles argüíra
argüíras
argüíra
argüiramos
argüirades
argüíran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles argüirei
argüirás
argüirá
argüiremos
argüiredes
argüirán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles argüiría
argüirías
argüiría
argüiriamos
argüiriades
argüirían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles argúa
argúas
argúa
arguamos
arguades
argúan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles argüíse
argüíses
argüíse
argüisemos
argüisedes
argüísen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles argüír
argüíres
argüír
argüírmos
argüírdes
argüíren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
argúe
-
-
argüíde
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles argüír
argüíres
argüír
argüírmos
argüírdes
argüíren

Xerundio argüíndo

Participio argüído
argüída
argüídos
argüídas