arrecantar

(

v t
Colocar algo ou alguén nun recanto ou nun lugar afastado.

Ex: Xiana arrecantou a mesa porque non a deixaba traballar folgada na cociña.
Sinónimos: acantoar, acornellar, acurrunchar, arrecunchar.
v t
Deter o paso dunha persoa ou animal impedindo a súa fuxida.

Ex: O dono do bar arrecantou o asaltador contra as mesas.
Sinónimos: acurralar.
v t
Desatender a alguén sen facer caso del ou privalo da confianza de que gozaba.

Ex: Arrecantárona polas súas ideas políticas e non a saudaron nunca máis.
Sinónimos: desprezar, marxinar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO arrecantar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrecanto
arrecantas
arrecanta
arrecantamos
arrecantades
arrecantan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrecantaba
arrecantabas
arrecantaba
arrecantabamos
arrecantabades
arrecantaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrecantei
arrecantaches
arrecantou
arrecantamos
arrecantastes
arrecantaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrecantara
arrecantaras
arrecantara
arrecantaramos
arrecantarades
arrecantaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrecantarei
arrecantarás
arrecantará
arrecantaremos
arrecantaredes
arrecantarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrecantaría
arrecantarías
arrecantaría
arrecantariamos
arrecantariades
arrecantarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrecante
arrecantes
arrecante
arrecantemos
arrecantedes
arrecanten

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrecantase
arrecantases
arrecantase
arrecantasemos
arrecantasedes
arrecantasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrecantar
arrecantares
arrecantar
arrecantarmos
arrecantardes
arrecantaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
arrecanta
-
-
arrecantade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrecantar
arrecantares
arrecantar
arrecantarmos
arrecantardes
arrecantaren

Xerundio arrecantando

Participio arrecantado
arrecantada
arrecantados
arrecantadas