2 arrodear

(

v t
Dar voltas ao redor de algo ou alguén.
Sinónimos: rodear.
v t
Acompañarse de algo ou alguén.

Ex: No pazo vive arrodeado de comodidades.
Sinónimos: rodear.
v i
Percorrer un camiño que non é o máis curto para dirixirse a un lugar ou para evitar un obstáculo ou un perigo.

Ex: Arrodeamos a vila para non coller o atasco de tráfico.
Sinónimos: rodear.
v i
Xirar o carro ou un vehículo sobre unha soa roda.

Ex: Naquela volta o carro arrodeou, pero non pasou nada.
Sinónimos: roncear, rousar. Confrontacións: virar.
v pron
Facerse acompañar por algo ou por alguén.

Ex: Arrodeouse da xente máis selecta.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO ² arrodear

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrodeo
arrodeas
arrodea
arrodeamos
arrodeades
arrodean

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrodeaba
arrodeabas
arrodeaba
arrodeabamos
arrodeabades
arrodeaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrodeei
arrodeaches
arrodeou
arrodeamos
arrodeastes
arrodearon

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrodeara
arrodearas
arrodeara
arrodearamos
arrodearades
arrodearan

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrodearei
arrodearás
arrodeará
arrodearemos
arrodearedes
arrodearán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrodearía
arrodearías
arrodearía
arrodeariamos
arrodeariades
arrodearían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrodee
arrodees
arrodee
arrodeemos
arrodeedes
arrodeen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrodease
arrodeases
arrodease
arrodeasemos
arrodeasedes
arrodeasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrodear
arrodeares
arrodear
arrodearmos
arrodeardes
arrodearen

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
arrodea
-
-
arrodeade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrodear
arrodeares
arrodear
arrodearmos
arrodeardes
arrodearen

Xerundio arrodeando

Participio arrodeado
arrodeada
arrodeados
arrodeadas