astrocito
astrocito
(< astro- + grκύτος ‘célula’)
s
m
[BIOL]
Célula da neuroglía que se caracteriza pola posesión dun gran número de prolongacións ramificadas. Hai dous tipos: os astrocitos de radiacións curtas, especialmente abundantes na substancia gris, e os astrocitos de radiacións longas, abundantes na substancia branca dos órganos nerviosos.