atordar

1. v t

   Perturbar os sentidos a alguén por efecto dun golpe, dun ruído extraordinario.

   Ex: O estoupido atordoume e non puiden recuperarme.

   Sinónimos: abouxar, achourilar, atronar, axordar, enxordecer.
2. v t

   Facer perder a serenidade, a presenza do espírito, a cabeza.

   Ex: Atordouno con tantas cousas negativas que lle dixo.

3. v t

   Turbar o ánimo de alguén deixándoo como pasmado, sen tino.

   Ex: Con esa mala noticia, atordouno.

   Sinónimos: confundir, desconcertar.

Formas incorrectas