atribuír

Escoitar
atribuír

(< lat attribuĕre ‘dar’ < ad +tribuere ‘dar’)

  1. v t

    Considerar a alguén ou a algunha cousa como causa ou orixe de algo.

    Ex: O árbitro atribuíulle a Mazinho unha falta que non cometeu.

     Sinónimos: imputar. Confrontacións: achacar, apoñer.
  2. v t

    Facer corresponder unha calidade ou algunha cousa como pertencente ou propia de alguén ou de algo.

    Ex: Atribuíronlle o cargo de xerente da empresa. Atribuíulle a súa loucura ós libros de cabalería.

     Sinónimos: adxudicar, asignar.

Palabras veciñas

atrezzo* | atribución | atribuíble | atribuír | atribulado -da | atribular | atributivo -va
Conxugar
VERBO atribuír
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribúo
atribúes
atribúe
atribuímos
atribuídes
atribúen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribuía
atribuías
atribuía
atribuïamos
atribuïades
atribuían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribuín
atribuíches
atribuíu
atribuímos
atribuístes
atribuíron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribuíra
atribuíras
atribuíra
atribuiramos
atribuirades
atribuíran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribuirei
atribuirás
atribuirá
atribuiremos
atribuiredes
atribuirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribuiría
atribuirías
atribuiría
atribuiriamos
atribuiriades
atribuirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribúa
atribúas
atribúa
atribuamos
atribuades
atribúan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribuíse
atribuíses
atribuíse
atribuisemos
atribuisedes
atribuísen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribuír
atribuíres
atribuír
atribuírmos
atribuírdes
atribuíren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
atribúe
-
-
atribuíde
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribuír
atribuíres
atribuír
atribuírmos
atribuírdes
atribuíren
Xerundio atribuíndo
Participio atribuído
atribuída
atribuídos
atribuídas