autotélico

autotélico

(

s m [LIT]

Traballo ou obra artística que ten un fin en si mesma. Como termo específico apareceu co New Criticism para defender a idea de que a obra debe estudiarse como estrutura organizada, da que hai que desterrar a crítica extrínseca. O concepto axudou a promover a teoría da arte pola arte e influíu nas vangardas, sobre todo no Creacionismo.

Palabras veciñas

autosuficiente | autosuxestión | autosuxestionar | autotélico | autotempero | autotest | autotipia