bec*
bec*
s
m
[ARQUEOL]
Artefacto lítico que se caracteriza pola presenza dunha parte activa e sólida. A súa disposición é semellante á dun perforador de pico masivo; sen embargo, para a súa obtención séguense uns xestos técnicos característicos -retoque abrupto e amosegadura- que o individualiza.