blastocelo
blastocelo
(< blasto- + gr κοῐλος ‘concavidade’)
s
m
[BIOL]
Cavidade formada no interior da blástula, denominada tamén cavidade de segmentación. Dela derivan, por procesos posteriores de gastrulación e neurulación, os tecidos e os órganos mesodérmicos do organismo adulto.