Borja

ou Borgia Familia probablemente oriúnda de Borja (Aragón), establecida en Xàtiva, que adquiriu unha grande importancia na vida política de Italia e da Igrexa romana durante os ss XV e XVI. Dous dos seus membros foron papas: Afonso de Borja (Calisto III 1456-1458) e Rodrigo de Borja (Alexandre VI, 1492-1503). O apelido Borja (a miúdo italianizado en Borgia) aparece vinculado a bastantes cardeais da época, a moitos bispos e a un santo, Francisco de Borja e Aragón, xeneral dos xesuítas. A historia dos Borja, e en especial a de Alexandre VI e a dos seus fillos, suxeriu unha copiosa bibliografía, que con frecuencia responde a intencións polémicas e xira ao redor dunha serie de acusacións que converten os Borja en tipos dunha truculencia excepcional. Cómpre buscar as orixes desta mala fama na hostilidade dos clans eclesiásticos italianos, que rexeitaban un papa estranxeiro, no odio dos señores feudais e das repúblicas ante as campañas militares de César Borja, na animosidade dos reis de Catalunya-Aragón e de Francia, que vían nos Borja un obstáculo para os seus proxectos de expansión imperial en territorio italiano, e na reacción puritana dalgúns sectores relixiosos (Savonarola). Hai que engadir as campañas posteriores de protestantes e de liberais, nas que a imaxe da corrupción da Roma dos Borja era un argumento histórico contra a Igrexa Católica.