brancellao
brancellao
-
s
m
[ALIM]
ariedade de uva tinta cultivada no Ribeiro de Avia, na comarca do Arnoia e noutras zonas vitícolas de Galicia. O seu sabor doce dálle un gusto especial ao viño. Emprégase na elaboración dos viños tintos da Denominación de Orixe Ribeiro, onde constitúe a máis preciada e definitoria variedade dos caldos tintos.
Ex: Estragouse a colleita de brancellao por mor do pedrazo e da xeada.
-
s
m
[ALIM]
Viño que se obtén da uva do mesmo nome.
Ex: Servíronnos de cea carne de veado con brancellao.