bromuro

Composto binario de bromo cun elemento menos electronegativo no que o bromo actúa co número de oxidación -1. Os bromuros metálicos, especialmente os alcalinos e os alcalinotérreos, obtéñense por reacción dos hidróxidos ou carbonatos respectivos con ácido bromhídrico. Cómpre destacar os bromuros de sodio e de potasio que se empregan en medicina como tranquilizantes.

Denominación vulgar dalgúns derivados do bromo, como o dibromuro de etileno, que, segundo a nomenclatura sistemática, é o 1,2-dibromoetano.

Derivado dun ácido carboxílico por substitución dun grupo -OH por un átomo de bromo, conseguida por reacción do tribromuro de fósforo sobre o ácido anhidro ou sobre o seu anhídrido.

Substancia empregada para fumigar as sementes co fin de desinfectalas, especialmente as do algodón. Penetra polas vías respiratorias ou polos tegumentos, bloqueando as deshidroxenasas que interveñen na síntese do ATP e rompendo a cadea respiratoria. É moi tóxico para o ser humano.