broquear

(< broca)

v t
Acción e efecto de tradear ou de abrir buracos nas paredes, madeira, ferro, etc empregando a broca cun movemento circular.

Ex: Broqueou a parede do dormitorio para pendurar un cadro.
Sinónimos: barrenar.
v pron
Corromperse ou facerse buracos unha cousa no seu interior.

Ex: Broqueáronseme as moas coa carie. As cenorias desta colleita saíronnos broqueadas xa da terra.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO broquear

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles broqueo
broqueas
broquea
broqueamos
broqueades
broquean

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles broqueaba
broqueabas
broqueaba
broqueabamos
broqueabades
broqueaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles broqueei
broqueaches
broqueou
broqueamos
broqueastes
broquearon

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles broqueara
broquearas
broqueara
broquearamos
broquearades
broquearan

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles broquearei
broquearás
broqueará
broquearemos
broquearedes
broquearán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles broquearía
broquearías
broquearía
broqueariamos
broqueariades
broquearían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles broquee
broquees
broquee
broqueemos
broqueedes
broqueen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles broquease
broqueases
broquease
broqueasemos
broqueasedes
broqueasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles broquear
broqueares
broquear
broquearmos
broqueardes
broquearen

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
broquea
-
-
broqueade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles broquear
broqueares
broquear
broquearmos
broqueardes
broquearen

Xerundio broqueando

Participio broqueado
broqueada
broqueados
broqueadas