buwayhí ou buyí
(< antropónimo Buwayh ou Būya)
-
adx
Relativo ou pertencente aos buwayhís ou buyís.
-
s
[ETN/HIST]
Individuo da dinastía buwayhí.
-
s
[ETN/HIST]
Dinastía persa xiíta que gobernou entre os anos 932 e 1055. O fundador da dinastía, denominado Buwayh polos árabes e Būya polos persas, descendía dos serventes dos sasánidas. Os seus fillos ‘Alī, Hasan e Ahmad rebeláronse contra o Califa Al-Qāhir e depuxérono; o primeiro ocupou Bagdad no 945 e nomeou un novo califa favorable aos seus intereses. Hasan unificou os dominios buwayhís, pero dividiu o reino entre os seus fillos. Foi un deles, Aḋud al-Dawla, quen reunificou o imperio. Á súa morte, produciuse unha nova guerra civil e, fraccionado o reino, no 1012 a dinastía foi derrotada polos kurdos. No ano 1055 os selxúcidas entraron en Bagdad rematando coa dominación buwayhí.