calcinación

Acción e efecto de calcinar.

Tratamento, a altas temperaturas, ao que se somete un composto sólido para provocarlle unha descomposición ou un cambio de fase diferente da fusión. Ten a finalidade de conseguir unha maior concentración do composto, ao seren separados os compoñentes volátiles; unha maior friabilidade, como resultado dos cambios de volume; ou unha activación para reaccionar con outros sólidos cos que se mestura. Orixinariamente, dábase o nome de calcinación exclusivamente á descomposición térmica da rocha calcaria en óxido de calcio e dióxido de carbono, e despois, por extensión, denominouse así a toda a descomposición térmica de materiais orgánicos e inorgánicos, que os converte nun residuo sólido e termicamente estable. Os procedementos actuais de calcinación comprenden, ademais, a pirólise e a destilación seca de compostos orgánicos. Cando a calcinación provoca unha oxidación denomínase torrefacción, e cando leva asociada unha redución de mineral con separación da ganga como metal líquido da escoura, fusión.

Operación consistente en quentar no lume un pigmento mineral contido dentro dun recipiente metálico ou de terra cocida, para así obter un ton ou cor diferente da inicial.