campar
(
-
v i
Destacar unha persoa ou cousa por posuír unha calidade na que avantaxa os demais.
Ex: No faladoiro era sempre o que máis campaba polos seus dotes oratorios. O seu talento artístico campa sobre todo cando está bébedo.
Sinónimos: sobresaír. -
v i
Sentar ben unha peza de roupa.
Ex: Ese chapeu de listas que levas a xogo coas luvas cámpache moito.
Confrontacións: acaer. -
v i
Mostrarse con orgullo unha persoa ao verse favorecida especialmente por levar posta unha prenda de vestir que lle queda ben.
Ex: Malia non ser fermosa de seu, campa moi ben con calquera cousa que poña.
Sinónimos: lucir, presumir. -
v i
Pór empeño unha persoa en acadar unha aparencia agradable, sobre todo no vestir.
Ex: Sempre lle gustou campar e por iso gastaba moitos cartos en roupa.
Frases feitas
-
Campar pola súa estrela. Ter fortuna.
-
Campar polos seus respectos. Obrar con total independencia sen someterse a ningunha norma ou lei.
Palabras veciñas
campanuláceo -a | campanulal | Campanularia | campar | Campari | Campaspero | campata*Indicativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles campo
campas
campa
campamos
campades
campan
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles campaba
campabas
campaba
campabamos
campabades
campaban
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles campei
campaches
campou
campamos
campastes
camparon
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles campara
camparas
campara
camparamos
camparades
camparan
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles camparei
camparás
campará
camparemos
camparedes
camparán
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles camparía
camparías
camparía
campariamos
campariades
camparían
Subxuntivo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles campe
campes
campe
campemos
campedes
campen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles campase
campases
campase
campasemos
campasedes
campasen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles campar
campares
campar
camparmos
campardes
camparen
Imperativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
campa
-
-
campade
-
Formas nominais
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles campar
campares
campar
camparmos
campardes
camparen
campada
campados
campadas