captador -ra

Dispositivo ou aparello empregado para captar.

Aparello ou elemento que mide unha magnitude física, no que as súas variacións condicionan o funcionamento dunha máquina e o transforman nun sinal analóxico, xeralmente eléctrico ou pneumático, a fin de poder ser transmitido a distancia ou actuar sobre o funcionamento dun determinado sistema ou proceso. Por exemplo, o cuarzo piezoeléctrico é un captador de presión.

Dispositivo empregado para captar a enerxía da radiación solar. O máis sinxelo é o captador plano que consta dunha especie de caixa de pouco grosor, tapada cun vidro, que ten no interior un serpentín por onde circula o líquido transmisor da calor (xeralmente a auga). A radiación incidente, tanto a directa como a reflectida pola cara interior do vidro (efecto invernadoiro), quenta os tubos e, polo tanto, o fluído que circula por eles. Poden chegar a quentalo ata 120°C, son de baixo custo e, aínda que sexan fixos, o seu rendemento é bastante elevado, mesmo cando o Sol non incide perpendicularmente sobre a súa superficie. Para temperaturas superiores cómpre acudir aos captadores parabólicos e cilindroparabólicos, constituídos por superficies recubertas de espello que concentran os raios solares sobre o punto ou a liña onde se atopa o dispositivo polo que circula o líquido transmisor. Para que o rendemento sexa aceptable necesitan un complicado sistema electromecánico que os oriente permanentemente respecto á posición do Sol. Mediante os captadores concentradores pódense acadar temperaturas de ata 300°C nas centrais solares e ata 3.200°C nos fornos solares.