carbonizar

(< carbón)

v t
Transformar un corpo orgánico en carbón.
v t
Queimar algunha cousa na súa totalidade.

Ex: O cociñeiro carbonizou a carne.
v t [TÉXT]
Someter os tecidos de la ao proceso de carbonización.
v pron
Transformarse en carbón algunha cousa.

Ex: Moitos restos orgánicos do pasado carbonizáronse.
v pron
Queimarse algo por completo.

Ex: Descoidei a carne que estaba na grella e cando fun vela xa se carbonizara.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO carbonizar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carbonizo
carbonizas
carboniza
carbonizamos
carbonizades
carbonizan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carbonizaba
carbonizabas
carbonizaba
carbonizabamos
carbonizabades
carbonizaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carbonicei
carbonizaches
carbonizou
carbonizamos
carbonizastes
carbonizaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carbonizara
carbonizaras
carbonizara
carbonizaramos
carbonizarades
carbonizaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carbonizarei
carbonizarás
carbonizará
carbonizaremos
carbonizaredes
carbonizarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carbonizaría
carbonizarías
carbonizaría
carbonizariamos
carbonizariades
carbonizarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carbonice
carbonices
carbonice
carbonicemos
carbonicedes
carbonicen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carbonizase
carbonizases
carbonizase
carbonizasemos
carbonizasedes
carbonizasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carbonizar
carbonizares
carbonizar
carbonizarmos
carbonizardes
carbonizaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
carboniza
-
-
carbonizade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carbonizar
carbonizares
carbonizar
carbonizarmos
carbonizardes
carbonizaren

Xerundio carbonizando

Participio carbonizado
carbonizada
carbonizados
carbonizadas