cardíaco -ca

Relativo ou pertencente ao corazón.

Secuencia de sucesos que teñen lugar no corazón durante un latexo, que comprenden unha contracción (sístole) e unha dilatación (diástole) das paredes do corazón, asociadas á apertura e ao peche das válvulas. Cada ciclo iníciase coa xeración espontánea dun potencial de acción no nodo seo-auricular, localizado na parede posterior da aurícula dereita; o potencial viaxa polas aurículas e diríxese cara aos ventrículos. O atraso de décimas de segundo do paso do impulso cardíaco das aurículas aos ventrículos, permite que estes se contraian despois das aurículas, que lles serven de bombas cebadoras, antes de impulsar o sangue por todo o sistema vascular.

Volume de sangue bombeado por un ventrículo por unidade de tempo.

Músculo especializado, específico do corazón dos vertebrados. Está inervado só de forma difusa por fibras simpáticas (excitadoras) e parasimpáticas (inhibidoras) das dúas divisións do sistema nervioso autónomo, que teñen unha acción moduladora; a súa acción diríxese cara ao aumento ou diminución da forza de contracción espontánea mioxénica. As fibras musculares cardíacas están conectadas entre si nos extremos por unións que permiten o fluxo de corrente dunha célula a outra.